1. تحریک و ایجاد اضطراب ناهشیار در انتقال. در پی مرحله فشار، اضطراب به عنوان اولین نشانه از ناهشیار بروز می‌یابد. اضطراب ناهشیار برای درمانگر در سراسر فرایند درمان، یک راهنما است.
2. تحریک و تشدید احساسات متعارض انتقالی
3. تحریک و تشدید مقاومت
4. متبلور ساختن درجاتی از مقاومت در انتقال. به این معنا که تمام دفاع‌های کاراکتر را به سمت درمانگر متمایل کنیم.
5. افزایش احساسات انتقالی درنهایت منجر به افزایش پیمان درمانی ناهشیار می‌شود.